Waarom nemen we Powned nog serieus?

Zoals iedereen vertegenwoordigd moet worden, heeft ook domrechts recht op een omroep. Die hebben ze gekregen, namelijk PowNed. Wat ooit begon als een echt kritisch en vernieuwend geluid, met een plopkap waar elke politicus voor om wilde lopen, is geëindigd in een omroep die niet verder komt dan oppervlakkigheid en het ophitsen van de eigen achterban. Dat doen ze met extreem beperkte intellectuele capaciteiten, aangevuld met kutgrappen. Het ergste is nog dat ze publiekelijk toegeven niet eens op zoek te zijn naar de waarheid of een goed verhaal.

PowNed heeft een leger aan verslaggevers dat zich graag aan de oppervlakte begeeft. Verder dan vragen als “Waarom staat u hier?” en “Is dat niet hypocriet?” komen ze niet. De twee meest opvallende voorbeelden zijn toch wel Abel Bijlsma en Tom Olthof. Waarom die twee nog een baan hebben, is echt een raadsel.

Abel Bijlsma noemde onschuldige Taylor Swift-fans “sletjes” en vroeg een van hen haar borsten te laten zien — wat ze ook deed — in ruil voor een niet-bestaande meet-and-greet met de artiest. Dat moest dan doorgaan voor een grap. Daarnaast gaf hij in een podcast met Hannah Prins toe dat hij, toen hij haar op een demonstratie trof, haar antwoord uit de video had geknipt omdat hij daar geen weerwoord op had. Dat heeft werkelijk niets met journalistiek te maken.

Tom Olthof is hetzelfde treurige verhaal. Toen hij een demonstratie bezocht, werd hij geconfronteerd door Left Laser, en daarbij werd pijnlijk duidelijk dat Tom geen idee had wat er speelde. Dat bleek al uit een hele simpele vraag: “Wat gebeurt hier?” Daar liep Tom volledig op vast.

Dat deze twee clowns nog steeds voor de omroep werken, maakt duidelijk dat PowNed niets met journalistiek te maken heeft. Ze zijn simpelweg niet geïnteresseerd in het echte verhaal, terwijl ze zelf vaak als eersten roepen dat de NPO verspilling van belastinggeld is. Hypocrisie ten top.

Wat een kutomroep.